Μουσικές προτάσεις

1

Ένα κειμενάκι για όσους θέλουν μουσική.

Προχτές που μιλάγαμε με τον Μάνο, τον ρώτησα όλο απορία πώς και δεν έχει βάλει κάποια playlist από αγαπημένα τραγούδια στην ιστοσελίδα. «Μα δεν ακούω μουσική όταν τρέχω», μου απάντησε. Και δεν είναι ο μόνος.

Οι απόψεις διίστανται, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που γράφω αυτές τις γραμμές. Ξεκινάει από την ανάγκη να αποτυπώσω με λέξεις εκείνα τα συναισθήματα σε διάφορες στιγμές που τρέχω, πασπαλισμένα με εικόνες, φόβους, σκέψεις οτιδήποτε με συντροφεύει καθοδόν…τώρα άλλος μπορεί να ταξιδέψει με αυτές τις μελωδίες, άλλος να συντρέξει η επιλογή προσωπική…

Αρχίζουμε. Το τρέξιμο πριν και πάνω από όλα είναι ταξίδι… Μετά πάλι είναι μπορεί να είναι μια προσπάθεια να κατακτήσεις το δικό σου παράδεισο… Να περάσεις, με μπόλικο ιδρώτα, τις δικές σου πύλες της Βαβυλώνας.. Δεν είναι εύκολο…κράτα γερά… Ακόμα κι αν χρειαστεί να δαμάσεις βροχή, κρύο κι άνεμο… Στα τελευταία χιλιόμετρα μιας κούρσας πάλι μοιάζει με… καθώς το γαλακτικό οξύ κουδουνίζει μαζί με σε μια υπερκόσμια συμφωνία που σε φτάνει στα άστρα… Μετά όμως νιώθεις σχεδόν μοναδικός… γεννημένος για αγριάδες… Δεν είσαι…sorry…απλώς άλλος ένας ακόμα παρανοϊκά ερωτευμένος με την τρεχάλα… που σε κάνει να νιώθεις έφηβος ακόμα και στα -άντα ή -ήντα… Καλώς ήρθες στο κλαμπ που σκοτώνει την απραξία… Αυτά προς το παρόν…έπεται και συνέχεια… καλές τρεχάλες…