Tα 12 ευαγγελια…

1235264_561344117254856_51623935_n

Αν μου λεγε καποιος πριν απο μολις 2 μηνες πως η ντουζινα απο μαραθωνιους, 12 ευλογημενα ταξιδια απο το 2006, θα ολοκληρωνοταν στην Τιμισοαρα, θα τον έλεγα επιεικως φαντασιοπληκτο. Κι ομως..επειδη στη ζωη ποτε μην λες ποτε, αρχες Σεπτεμβρίου βγηκε η αποσπαση στη Ρουμανία. Στα μπαγαζια μου περα απο το κυνηγι για μια καλύτερη τυχη χωρις ουσιαστικα να εγκαταλειπω την πατριδα οντας σε ελληνικο σχολείο, ηταν κι η μεγαλη αγάπη για το τρεξιμο…εβαλα το καλενταρι κατω κι ετσι γραφτηκα στο μαραθωνιο του Βουκουρεστιου, στις 6 Οκτωβριου…και πάλι ομως ειχα υπολογισει χωρις τον ξενοδοχο..μεσοβδομαδα πεφτει η ιδεα απο μια συναδελφο για εκδρομουλα στα βορεια και με βλεμμα πονηρου κογιοτ, εχοντας στο πισω μερος του μυαλου μου τον αγωνα, προτεινα την Τιμισοαρα.

Αδιαφορη πολη, με ελαχιστα καλοσυντηρημενα κτιρια και 560 χλμ μακρια…Κανα καστρο στο δρομο (εχει πολλα και καλα αυτη η χωρα…), το ματωμενο Δραγατσανι και το τελευταιο στεκι του Πασσαρη, στην Κραϊοβα, δικαιολογουν την εξορμηση.. Ο αγωνας αδιαφορος κι αυτος, με πολυ κακη οργανωση, ελαχιστες συμμετοχες, τσουχτερο αντιτιμο, 30 ευρω, αλλα ζεστους ανθρωπους…

Και λεω ζεστους, φιλοξενους ανθρωπους και δεν στεκομαι στην ελλειψη αστυνομευσης, σηματοδοτησης και τροφοδοσιας γιατι ως Ελληνας ενιωσα μοναδικα. Ξερετε, φτανοντας στο Βουκουρεστι πριν από μερικες μερες βρεθηκα σε ενα νεοσυστατο γυμνασιο που παλευει ολη η ομογενεια να το κρατησει ανοικτο, παραλληλα με το νηπιαγωγειο και το δημοτικο, συντηρωντας τα παντα με ορους ιδιωτικου σχολειου περα απο τη μισθοδοσια των δασκαλων-καθηγητων, για να μαθουν τα παιδια ελληνικα γραμματα…Ναι, ακουγεται δακρυβρεχτο κι ολιγον απο κρυφο σκολειο, αλλα αυτη ειναι η πραγματικοτητα. Απο τον προξενο στην πρεσβεια ως τον τελευταιο ανθρωπο στο σχολικο συγκροτημα βλεπεις την αγωνια-ποθο να μεινουμε ορθιοι στα δυσκολα. Για αυτο οταν τους ειπα Πεμπτη απογευμα οτι θα τρεξω στην Τιμισοαρα, σκιστηκαν να μου δωσουν ρουχα δρομικα με το λογοτυπο του σχολειου, χωρις να ξερουν γρι απο τεχνικα μπλουζακια, μονο και μονο για να δηλωσουμε παρων…

Στη Τιμισοαρα λοιπον, οντας η μοναδικη (;) διεθνη συμμετοχη και δη Ελληνας στα χρωματα του ελληνικου σχολειου Βουκουρεστιου, μου ζητησαν να στηθω στην εκκινηση μπροστα (τρομαρα μου…), με βραβευσαν στο τελος με ενα κουπονι για αγορες αθλητικων ειδων, και μου εδωσαν κι ενα επιπλεον μεταλλιο για να το παω στη γενετειρα, οπως ακριβως μου ειπαν, του μαραθωνιου δρομου, στο μουσειο στο Μαραθωνα, αφου υπεγραψα στο ειδικο βιβλιο εντυπωσεων που εχουν για σημαντικες συμμετοχες αυτα τα 14 χρονια που γινεται ο αγωνας. Στο δε τερματισμο δεν σας περιγραφω τι εγινε μονο και μονο για μην φανει οτι κομπαζω…Α μη τι αλλο συγκινητικοι, παρα τις ελλειψεις, που με εκαναν να χασω 15 περιπου λεπτα, μη ξεροντας ρουμανικα και πού να στριψω…Για χρονομετρα θα μιλαμε ομως…

Αυτα…Με μια ενδιαμεση σταση στο Βουκουρεστι στις 6/10, ραντεβου στην Κλασικη παιδες, να μαστε καλα…

ΥΓ Κι ενα τραγουδακι, χαρουμενο, που παιζει εδω συνεχεια και παντου, για το “Ετσι και ετσι”, αυτης της ζωης…Παει ταμαμ με τη σχετικοτητα των παντων…στο τελος θα τα καταφερουμε μωρε…

http://www.youtube.com/watch?v=rD5mS3-MvW